نمی خواهم کسی مرا بشناسد...
درمیان نام آوران نامی شهید آرمیده در قطعه شهدای 24،هستند گمنامان نامداری که نام ونشان، محلی از اعراب برایشان نداشته است.بندگان مخلص بی ادعایی که جاذبه خاک پاگیرشان نکرد وآسمان راهی برایشان گشود به سوی معراج وپروازشان داد...آنانکه در جدال عقل وعشق،قدم در وادی عشق نهادند وسر ودست وجان خویش را فدای محبوب حقیقی خویش نمودند.به راستی چه رازی نهفته است در عشق به معبودی که گمنامی در زمین،کلید فتح فاتحان نام آور آسمانهاست...
آیا جزاین است که اجر آنان در گمنامی است واجر ما درفاش کردن این گمنامیها؟!...
آیا جزاین است که اجر آنان در گمنامی است واجر ما درفاش کردن این گمنامیها؟!...
+ نوشته شده در دوشنبه ۳۱ تیر ۱۳۹۲ ساعت 23:2 توسط زائرشهدا
|
مهدی سرش را پایین می اندازد و یک جفت کفش کهنه را میگیرد سمت همسرِ برادرش و می گوید :
این
موضوع همه جا پیچیده بود، با دیدن سیدمصطفی، ما هم روحیه گرفتیم. به همراه
بقیه که نسبتاً بهتر مسیر را بلد بودند راه افتادیم و چند سنگر را با
نارنجک منهدم کردیم.
آنقدر درسخوان بود وزرنگ که دو مقطع تحصیلی پنجم وششم
ابتدائی را دریک سال به پایان رسانید.دبیرستان راکه تمام کرد،توانست صندلی
خالی یکی ازدانشگاههای معتبر آمریکا را از آن خود کند واز سوی دانشگاه
پذیرش تحصیلی بگیرد.هنوز انقلاب به پیروزی نرسیده بود که چمدانهایش را بست
وراهی آمریکا شد.سالهای 58 ،59 انجمن اسلامی دانشگاهشان در امریکا ،محل
فعالیتهای انقلابیش بود.دشمن که به سرزمینمان حمله کرد دلش طاقت نیاورد،از
همه حلالیت طلبید واینباردوباره چمدانهایش را بست وراهی ایران شد.جبهه های
جنگ برای 
در آن عملیات بسیاری از عزیزان به وصال حضرت حق پیوستند در حالی که روزه دار بودند و لبهایشان خشکیده بود. اما به عشق اباعبدالله الحسین (ع) و عطش کربلا رفتند و به شهادت رسیدند...
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران ، روز پنج شنبه اولین سالگرد درگذشت حاج شمس الله پازوکی پدر علمدار تفحص شهید مجید پازوکی با حضور جمعی ازخانواده های معظم شهدا وایثارگران و با قرائت زیارت عاشورا بر سر مزارش در قطعه ۲۵ گلزار شهدای بهشت زهرا(س) برگزار گردید.
درماه ميهماني خدا، شهدا ميزبان روزه داراني هستند كه هنوز رسم دلدادگي را فراموش نكرده و به آرمانها و راه طلايه داران دوران دفاع مقدس پايبندند. اينجا هر روز غروب سفره هاي افطاري در كنار مزار شهدا برپاست، اينجا همان بهشت زهرا (س) تكه اي از فردوس است.
مقر اصلی تخریب لشگر ده سیدالشهداء(ع) که به موقعیت الوارثین شهرت داشت در سر راه پیشروی دشمن قرار داشت. بچههای تخریب با فرماندهی شهید اربابیان آماده میشدند تا با مین گذاری مقابل دشمن جلوی آنها را سد کنند.
باری که کبوتر دلمان هوای خوشه چینی از دامان پر مهرمادرانی می کند که روزی تمام هستیشان را که ،همان فرزند نورچشمی شان بود،در طبق اخلاص گذاشتند وتقدیم ساحت الهی کردند،گامهایمان شیدا وشیفته ،راهی قطعات شهدای بهشت زهرا (س) می شود.در این اندیشه ایم که کدامیک از این صدفهای بهشتی که گوهرانی اینچنینی در خویشتن پروراندندما را پذیرا خواهند بود.سنگ مزارها وجعبه های شیشه ای مزین به عکس شهیدان قطعه 26 را که ،یکی یکی رد می کنیم،در میان حجم انبوهی از شهیدان گمنام ،مادری را در حال شستن سنگ مزار فرزند ش می یابیم.آرام که کنارش می نشینیم،با همان سادگی ومهربانی مادرانه اش مارا به جمع ضیافتی که با فرزندشهیدش دارد،راه می دهد...
كتاب مستند "فرهنگ اعلام شهداي دانشجو"، شامل زندگي نامه 1784 دانشجوي شهيد توسط نشر شاهد منتشر شد.
رزمندگان در ساعت2 و45 دقيقه بامداد روز20 تيرماه1364 با رمز «يا امام
جعفر صادق7» به طور همزمان حمله خود را آغاز كردند. سرعت عمل
نيروهاي خودي چنان بود كه در همان لحظات نخست، نزديك به70 تن از
نيروهاي عراقي به اسارت درآمدند. نيروها با رعايت اصل غافلگيري و
استتار شب، به قرارگاه دشمن در عقبه خط آنان حمله برده و كابلهاي
برق و مخابرات خط اول دشمن ...
شهيد
گمنام 18 ساله اردكاني پس از 31 سال زادگاه خود را براي تدفين انتخاب كرد.
تا در همین روزهای پر هیاهو، شهر اردکان یزد به کرامتی دیگر از شهدا
متبرک شود.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران، قصه از دیدار با یک مادر شهید شروع شد؛ مادر شهیدی که میگفت: «۳۰ سال است از پسرم بیخبرم»؛ مادر شهیدی که هر زنگ تلفن یا در قلبش را به تپش میانداخت، اسم احمد که میآمد، یاد آخرین حرفهایشان در آخرین اعزام میافتاد.
اغلب اوقات،روسری ولباسهایی به رنگ سبز به تن دارد.رنگ سبزی
که نشان از رویش وسرزندگی است.نشان زنده بودن است.چون شهیدان که، مصداق
جاودانگی وزنده بودنند.وقتی دمی را در کنارش می نشینیم تا کشکول گداییمان
پر شود از عطوفت ومهربانی مادرانه اش،راز رنگ سبز لباسهایش برایمان آشکار
می شود.او از زلاله پاک سادات است.سادات بیگم خراشادی زاده که همه اورا
سیده خانم می نامند مادر 
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران، صبح امروز خادم الحسین حاج سیداحمد بصام تبار پدر بزرگوار جانباز سرافراز سید شهاب الدین بصام تبار با حضور جمعی از خانواده های معظم شهدا و ایثارگران طی مراسم باشکوهی تشییع و در قطعه صالحین(قطعه ۵۵) به خاک سپرده شد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران ،درحرکتی ارزشی ، معنوی ودرراستای تبدیل منزل مفاخر وبزرگان کشور به موزه ، شهرداری تهران ،منزل شهید بهشتی را که یک خانه دوطبقه بود در اوایل سال 90 خریداری ودردستور کار تغییرکاربری به موزه با هدف آشنایی هرچه بیشتر با افکار، اندیشه ها وزندگی شهید آیت الله بهشتی قرارگرفت .
سردار برقی گفت: مهمترین آرزوی حاج احمد متوسلیان کشته شدن در مقابل اسرائیل بود و او به آرزویش رسید.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران ، مراسم بزرگداشت سی و دومین سالروز اسارت جاویدالاثر حاج احمد متوسلیان و همچنین سالگرد فرا رسیدن آزادسازی شهر مهران (عملیات کربلای یک و نصر چهار) روز پنج شنبه با حضور جمعی از سرداران جنگ و خانواده های معظم شهدا و ایثارگران در قطعه ۲۶ گلزار شهدای بهشت زهرا(س) برگزار گردید. 
درست 47سال و 2 روز پیش، 15 تیر44،در خانواده
فراهانی پسری به دنیا آمد که اورا مسلم نامیدند.او اولین فرزند خانواده بود.از
همان دوران کودکی تقوایش،ایمانش آنقدر قوی 
به سال 1338 ه.ش در خانواده اي مذهبي و
مستضعف در جنوب شهر تهران به دنيا آمد و دوران تحصيل دبستان را در
مدرسه اي بنام باغ آذري گذراند. سپس تا مقطع ديپلم، تحصيلات خود را با
نمرات عالي به پايان رساند. ايشان در تمام طول دوران تحصيل از هوش و
حافظه اي قوي برخوردار بود. گرايش ديني و علايق مذهبي از همان كودكي در
حركات و سكنات شهيد دستواره به وضوح نمايان بود و هر روز افزايش مي
يافت. او به تلاوت قرآن و شركت در مسابقات قرائت قرآن علاقه وافري
داشت. زماني كه خود هنوز به سن تكليف نرسيده بود ...
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران ، مراسم دعای ندبه این هفته ۱۴ تیرماه به مناسبت عروج ملکوتی حاج علی اصغر نجفی رستگار پدر سردار شهید حاج کاظم نجفی رستگار فرمانده دلاور لشکر ده سیدالشهدا(س) توسط حجت الاسلام و المسلمین حاج مرتضی صادقی و با حضور جمعی از خانواده های معظم شهدا و ایثارگران در مهدیه شهدا برگزار میگردد.
به گزارش پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران مراسم بزرگداشت یاد و خاطره شهدای منطقه ۱۷ تهران روز پنج شنبه ۱۳تیر با حضور جمعی از خانواده های معظم شهدا و ایثارگران در مهدیه شهدای بهشت زهرا(س) برگزار میگردد.
روزه بود در ماه مبارک شعبان. آرزوها داشت برای خودش قشنگ و رنگارنگ. آرزو می کرد آن دنیا محشور شود با “مسلم”. مسلم سفیر حسین است اما فرزند عقیل نیست. مسلم فرزند خود علی است. مسلم سفیر حسین است اما در آخرالزمان. مسلم از دارالعماره روزگار به حسین سلام داد و مادرش سفره افطار پهن کرده بود در قطعه ۲۶ چادرش مشکی بود؛ درست مثل چشم مسلم. مسلم، مسلم، مسلم … برخیز از مزارت و برای مادرت از بهشت خرما بیاور که می خواهد باز کند روزه اش را. “ای شهید، ای آنکه بر کرانه ابدی و ازلی وجود بر نشسته ای دستی بر آر” که مادرت تشنه است. گرسنه است. موذن اذان داده و خدا اذن داده که مادر روزه اش را با نگاه تو باز کند. مسلم، مسلم، مسلم … چه سنگ نوشته ای دارد مزارت: ” متاب ای مه تو بر سنگ مزارم، که بنشسته دمی مادر کنارم؛ بسان کودکی های دل من، که شبها بود و مادر در کنارم؛ هم اکنون مادر غم پرور من، بود با حال خسته در کنارم؛ چه غم دارم که در دنیا و عقبی، عزیزم مادرم باشد کنارم. مسلم فراهانی. فرزند محمد. تولد: ۱۳۴۴ شهادت: ۵/ ۴/ ۶۱ محل شهادت: شیاه کوه تپه. ببوسم دستت ای مادر که پروردی مرا آزاد، بیا بابا تماشا کن که فرزندت شده داماد؛ به حجله می روم شادان ولی زخمی به تن دارم، به جای رخت دامادی لباس خون به تن دارم. قطعه ۲۶ ردیف ۷۷ شماره ۱۶″. مسلم، مسلم، مسلم … می دانی چند سال است که ندیده تو را؟ سال هاست که برایت به جای سالگرد شهادت، جشن تولد می گیرد. جمعه ۱۴ تیر ماه جشن تولد توست. تو البته ۱۵ تیر به دنیا آمده ای اما مادرت مراسم جشن تولد تو را انداخته جمعه ساعت ۱۰ صبح که همه بتوانند بیایند. جمعه ۱۴ تیر از بهشت مرخصی بگیر و بیا. برای دل مادرت هم که شده بیا. “بیا شمعا رو فوت کن، که صد سال زنده باشی”. ثواب دارد. بیا و شاد کن دل پیر زن را. به اندازه کافی غم و غصه خورده. مادرت هر شب به این آرزو می خوابد که خواب تو را ببیند و با این امید از خواب بر می خیزد که تو دستش را بگیری. روزی به تو شیر داد که شیر بچه اش باشی. عصای دستش باشی. تو را در لباس دامادی ببیند. برایت اسپند دود کند اما همه آرزوهایش بر باد رفت وقتی پیکر تو را غرق در خون دید. شهادت افتخار است ولی می شکند کمر مادر را. دل مادر کوچک است. تاب ندارد ببیند جگر گوشه اش بر زمین افتاده بی دست، حتی اگر آن مادر، “ام البنین” باشد. مادر عباس بود اما کارش شده بود گریه و زاری. دلش تنگ می شد برای قد رشید عباس. گاهی می نشست در بقیع و زار می زد از فراق عباس. از داغ عباس. یک چیزهایی شنیده بود از عمود آهن ولی کافی نبود. چه کشیده بود زینب که آن صحنه ها را دیده بود. ام البنین همیشه می گفت: ناجوانمردانه کشتند پسرم را. یک تنه لشکری را حریف بود. شمشیر که می زد، می شد مظهر قهر خدا. شیر بود پسرم. شیر بچه حیدر کرار. گاهی که کودک بود ذوالفقار پدر را دست می گرفت و به حسین می گفت: مولای من! من و دیگر برادرانم فدای تو. تا ما را داری غم نداشته باش. یادش داده بودم حسین را برادر صدا نزند. به او گفته بودم فرق خودم را با فاطمه. به او گفته بودم؛ حسین را همیشه “مولا” صدا کن. از حسین لحظه ای جلوتر قدم بر ندار. همیشه چند قدم پشت سر او حرکت کن. مراقب حسین باش. اول بگذار حسین بنشیند بعد تو. آبی اگر بود اول بده حسین بنوشد. هوای بچه های حسین را داشته باش. حسین مظلوم است. مواظبش باش. کربلا رفتی، همه فکر و ذکر تو حسین باشد. ببین پسرم! در کربلا تو راه را از میان باران نیزه ها باز می کنی و به علقمه می رسی. مبادا از آب علقمه بنوشی در حالی که حسین تشنه لب باشد. در مشک تو آنقدر آبی جمع نمی شود اما اول بده کودکان حسین. بعد جرعه ای به مولایت تعارف کن و بعد، از همان شجره طیبه ای که اصلها ثابت و فرعها فی السماست دانه ای خرما بچین و بده دست “مسلم” که مادرش مثل من روزی مادر شهید خواهد شد. پسرم! تو ماموری از طرف خدا که در آخرالزمان نگهدار سیدی از تبار خراسان باشی که نائب خورشید است. ماه است. پسرم! “ابا الفضل علمدار، خامنه ای نگهدار”!
آیا این
جمله حضرت آقا را در وصف مادران شهدا تاکنون شنیده اید؟!همان جمله که
به پسرم
دروغ نگویید ... به پسرم نگویید من به سفر رفته ام ... نگویید من
دلتنگی شاید 
دلمان در میان واژهای غریبی که بر سنگ بی روح و بر قاب عکس بی جان آوار می شد گم شده بود. با خود در دل هجی می کردیم: دلتنگی یعنی بوسه بغض آلود مادری بی تاب روی فرزند، بر سنگ مزاری که خاک غم گرفته است. می خواستیم با مادر از حال و هوایش و از یاد و خاطرات فرزندش صحبت کنیم، پایی پیش می رفت و حسی به عقب می بردمان. مادر دستمالی بیرون آورد و مشغول پاک کردن گرد و غبار نشسته بر خانه محقر پسر و خانگاه عظیم خود شد. 
زیارت نامه شهدا