درمیان نام آوران نامی شهید آرمیده در قطعه شهدای 24،هستند گمنامان نامداری که نام ونشان، محلی از اعراب برایشان نداشته است.بندگان مخلص بی ادعایی که جاذبه خاک پاگیرشان نکرد وآسمان راهی برایشان گشود به سوی معراج وپروازشان داد...آنانکه در جدال عقل وعشق،قدم در وادی عشق نهادند وسر ودست وجان خویش را فدای محبوب حقیقی خویش نمودند.به راستی چه رازی نهفته است در عشق به معبودی که گمنامی در زمین،کلید فتح فاتحان نام آور آسمانهاست...
آیا جزاین است که اجر آنان در گمنامی است واجر ما درفاش کردن این گمنامیها؟!...