همه زندگی شان ،آینده شان ، اهدافشان  فقط در یک کلمه خلاصه می شد .."امام خمینی ".. فکر که می کردند ، حرف که می زدند،اسلحه  که به دست می گرفتند ،حتی نفس که می کشیدند ؛همه به عشق پیر کوچه پس کوچه های باران خورده جماران بود...

امام آمده بود تا روح الله جا گرفته در کلام معصومین ،رنگ و بوی واقعیت به خود بگیرد و جانی دوباره بر پیکره بی روح و یخ زده حیات بشری دمیده شود و خون احیاگری دیگر بار، بر رگهای منجمد شده مفاهیم ایثار و شهادت و انتظار جاری گردد و زنده کند هر آنچه را که سالهای مدیدی بود که؛ به فراموشخانه پستوی ذهن آدمی سپرده شده بود...

تصمیم بر آن بود که پرچم لا اله الا الله بر قله های رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآید و میراث گرانبهای به ودیعه نهاده شده گوهر وجود آدمی  رخ بنمایاند و بر جایگاه مرتفع خود تکیه زند. امام گفته بود " انتظار در مبارزه است" و مبارزه در گرو ایثار و شهادت. مبارزه می کردند تا جلوه هایی از انتظار را در آیینه جهان نمای آن روزها به تصویر بکشانند و پیام ماندگاری این نهضت متحول کننده حیات آدمی را به گوش  خواب زده جهانیان برسانند .مبارزه تنها کلید فتح الباب تحقق آرمان نهایی این حرکت رو به جلوی 1400ساله بود ...

ماهیت بیداری بخش اسلام،جوهر وجودی خویش را وام دار فریاد "هیهات من الذله "حسین است و مبارزه  روح خدا  امتداد این فریاد.اجازه سیطره شیاطین ،بر این کره خاکی و تازانیدن اسب مرادش ؛در قاموس رهروان نهضت حسین، راهی ندارد و این مقاومت 35 ساله نشات گرفته از عاشورا ، آخرالامر یک روز دنیا را تسلیم  آرمان انتظار خویش خواهد نمود .مسیر شاید گاه تاریک باشد گاه صعب العبور.حرکت شاید گاه کند باشد گاه بی حضور ؛ اما، مبارزه همچنان باقی و پیروزی نهایی تنها در گروی ایستادگی و مقاومت  زمانه خویش است. با "راه بر" چراغ بدست این مسیر، قبیله نجات یافته روح الله به سر منزل مقصود نهایی خویش خواهد رسید و به گفته  پیرمراد  روزهای آتش و گلوله، لاجرم یک روز " اسلام تمام سنگرهای کلیدی جهان را فتح خواهد نمود "...