در منطقه دلاور‌خیز غرب ایران (قصرشیرین) پا به عرصه وجود نهاد. تحصیلات ابتدایی و هنرستان را در همان شهر به پایان رساند و با دیپلم برق در سال 1352 در هوانیروز استخدام شد، پس از گذراندن دور‌ه‌های نظامی و زبان در تهران، جهت یادگیری پرواز بالگرد به دانشكده مركز آموزش هوانیروز اصفهان اعزام گردید.
خلبان شمشادیان از تیزپروازانی بود كه ایمان به خدا و عشق به میهن اسلامی در تاروپودش ریشه دوانیده بود. او دوره‌های پراز با بالگرد جنگنده كبری و موشك تاو را با موفقیت پشت سرگذاشت و با درجه ستوان سومی به پایگاه هوانیروز كرمانشاه منتقل شد. عمر كوتاه و خدمت نظامی خلبان شمشادیان سرشار از ایمان و تعصب و خصایل اخلاقی برجسته است. 

پروازهای متعدد تا قبل از جنگ در مناطق آشوب‌زده غرب و مبارزه با وطن‌فروشانی كه منطقه و زادگاهش را مورد تهاجم قرار داده بودند قابل ستایش می‌باشد. او از یاران شیرودی و كشوری و هادیان و دیگر خلبانان بیباكی بود كه تا پای جان و شهادت در مقابله با دشمنان داخلی و خارجی به مقابله پرداختند.
شجاعت و پایمردی او در جبهه‌های سومار و سرپل ذهاب آنچنان برجسته بود كه 18 ماه ارشدیت درجه تشویق گردید. در عملیات‌های مسلم‌بن عقیل و فتح و میمك در حالیكه فرمانده تیم پروازی را برعهده داشت به همراهی دیگر اعضای تیمش موفق شد در ارتفاعات 402 و دیگر مناطق عملیاتی 13 تانك و شمار زیادی از نیروهای دشمن را منهدم و هلاك كند.

آخرین ماموریت او در تاریخ ۱۵/۷/۶۱ همراه با یك تیم سه فروندی بالگرد در ارتفاع 402 منطقه سومار می‌باشد. او و تیمش در آن عملیات كه به منظور پشتیبانی نیروهای زمینی و مقابله با ضد حمله دشمن وارد عمل شده بودند موفق می‌شوند ضمن سركوب پاتك، تلفات و خسارات سنگینی به دشمن وارد كنند. در آن عملیات خلبان شمشادیان و همپروازش خلبان واعظی در ساعت ۳۰/۱۵ بعدازظهر پس از ساعت‌ها مبارزه در ارتفاع 402 هدف گلوله مستقیم تانك قرار می‌گیرند و سقوط می‌كنند. در آن سقوط، خلبان شمشادیان كه یك پایش قطع شده بود بلافاصله شهید و خلبان واعظی جانباز می‌شود.

 منبع : یادواره شهدا