باز تکرار حضور دلبرانه شماوباز تکرار سلامهای دستپاچه ما.باز هجوم هوای عشق آلود،باز تکرار اشکهای بی وقفه...
می آیید از کدامین دیار،از کدامین سرزمین،از کدامین مسیر افق غبار آلود گمنامی ...



حجم آمدنتان هر از چند گاه تلنگری می شود به خواب عقربه های ساعت روزمرگی مان وانبوه واژه ها آوار می شوند بر پیکره رنجور وبی رمق دلتنگی های هر روزه مان...
شما از پی کدامین قد قامت الصلاه دیدار معشو ق را لبیک گفته اید.کدامین سرزمین میعادگاه وصال به محبوبتان بوده است.خاک تفدیده فاو،یا مجنون ...



کدامین سرزمین صدای بال ملائکی را که شعفناک ،رزم دلاورانه تان را که به بزمی عاشقانه تدارک دیده اند،شنیده است تا سلامی را عاشقانه به آغاز بنشیند وجاودانگی را بیاغازد...



راستی!کدامین دشت پیکره نورانیتان در آغوش کشیده بود که بعد از بیست واندی سال عشق،سبکبالی نصیب شما و زدودن عرق شرم جبین نصیب این دلتنگی های مکرر مااست..




باز گویید چشمان منتظر کدامین مادر،شما را به رجعتی اینچنین عارفانه وا داشته است.کدامین آه  جگر سوز مادر،شما را چنین دلیرانه روانه این دیار کرده است...



عطر دل انگیز حضورتان،قلبهایمان را به تپشی دوباره وا می دارد وخونی تازه بر پیکره بی قراری هایمان روانه می سازد واین  بی تابی هاچون زایشی دوباره روحمان را صیغل می بخشد و آسمان دلمان را طوفانی تر می سازد...



دستهای تمنایمان رو به سوی شما نشانه رفته اند.اجابتی به بلندای دعای قنوتتان ما را بس،تا هوای بی سامانیمان آرام گیرد وآبی آسمان آرامتان جرعه جرعه نوش شود و ما را نیز راهی  به افلاک بگشاید...



مشتهای گره کرده مان وعلمهای برافراشته مان نشانی راه را از رد پای به جا مانده از سلوک عاشقانه تان به یادگار برده اند...



ما را راهی بس طولانی است.دستهایمان که به تبرک جسم تقدس یافته تان نائل شود،نیرویی بس شگرف ما را به امید، ما را به نور، نویدی دوباره می دهد..



می دانید با آمدنتان شوری شیرین روح آشفته مان را فرا می گیرد وآغازی دوباره ما را به سلامی دیگر بار فرا می خواند؟!





سلام  ای  سفیران عشق ودلدادگی ،سلام ای رهروان مقاومت وایستادگی.دریابید مارا !ما به انتظار طلوع خورشید راه را به نشانی شما طی می کنیم.راه دلدادگی را،راه ایثار ومقاومت را...راه شهادت را...



استفاده از مطالب وعکسها با ذکر منبع مجاز است