شهادت موهبتی عظیم از رشادت های بزرگ مردیست که تمام دارایی خود را در میدان نبردی به پهنای تاریخ، به میدان آورد و چهره بشریت را با خون خود و عزیزترین کسان و یارانش رنگین و سرخ کرد، حماسه حسین و عظمت این حماسه را جز حسینیان نمی توانند درک کرده و خود را به آن عظمت رسانده و از جان و دل ندای لبیک سر دهند، ما جاماندگان چه می توانیم بگوییم از رحیل شکوهمندانه قافله کربلا ؟! کربلا را جز کربلاییان نمی توانند به تصویر بکشند! شاید روزی که آوینی با تمام توان خود سعی در نمایاندن شکوه قافله کربلاییان به زمینیان دور افتاده داشت، پا روی زمین بلا نهاده و سری در معرکه عاشورا داشت که حرارت عشق میدان معرکه، آوینی را به تاب و تب انداخته بود، آوینی از کربلا گفت و ازقافله عشق و رحیل ... .

«راه کاروان عشق از میان تاریخ می گذرد. هر کس از هر کجا به این صلا لبیک گوید جزء ملازمان کاروان کربلاست. اگر از درون این خاک نردبانی به سوی آسمان نباشد، جز کرمهایی فربه و تن پرور بار می آید! و  مگر این عاشق بی قرار را بر این سفینه سرگردان آسمانی که کره زمین باشد، برای ماندن در اسطبل خواب و خور آفریده اند! اگر مقصد پرواز است قفس ویران بهتر، پرستویی که مقصد را در پرواز می بیند از ویرانی لانه اش نمی هراسد.

گوش کن! بانگ الرحیل قافله کربلایی عشق فضا را پر کرده، آنکس که با پای اختیار با این قافله همراه شود می داند که سر مبارک امام عشق بر بالای نی، رمزی است بین خدا و عشاق، یعنی این است بهای دیدار ...

مبادا روزمرگی ها شما را از حضور تاریخی خویش غافل سازد، هم اکنون ندای ملکوتی و مظلومانه سید الشهداء در گوش تاریخ پیچیده است و سرباختگان و دلباختگان و عشاق حرم را فرا می خواند، پس بیا تا برویم ...»

آوینی رفت و به قافله جنون پیوست و اما ما که جا مانده ایم چه کردیم؟

شهدا، زبان ما از وصف روی یاری که هرگز به درک آن نرسیده ایم ارکن است، زبان در کام می گیریم، خود از ابا عبد الله بگویید، او کیست؟!

اين حسين كيست كه عالم همه ديوانه اوست          اين چه شمعى است كه جانها همه پروانه اوست

پایگاه اطلاع رسانی گلزار شهدای تهران، این حسین کیست که عالم همه دیوانه اوست؟

 

حسین(ع) سرسلسله شیدائیان عشق است و شیدایی را به هر کسی نمی بخشند، شیدایی حق پاداش از خودگذشتگی است... شهداکلیدداران کعبه شیدایی هستند و کعبه شیدایی کربلاست... ما سرگردان های مدار نفس را چه می رسد که از ستارگان کهکشان حسین بن علی(ع) سخن بگوییم؟ ما را چه می رسد که از ساکنان حریم قدس و شاهدان محفل انس سخن بگوییم / شهید اهل قلم سید مرتضی آوینی

یا حسین، یا حسین، یا حسین آن قدر فریاد «هل من ناصرینصرنی »ات نافذ بود و آن چنان تنهایی ات سر آن تفتیده دشت برهوت دامان را به آتش کشید که اکنون در لبیک به تو ای وارث رسولان همه سختی ها را با لذت ایثار بر دوش خواهیم کشید/ شهید مجتبی طبرانی

باید کلمه عشق را در صحنه عاشورا یافت. چگونگی پیوستن وبرگشتن عاشق به حضور معشوق، عشقی که دل را روانه باری تعالی کرده و فکر دنیوی را سلب می کند. حسین(ع) این عاشق بزرگ و مظهرعشق چگونگی این امر را به ما رهروان حق آموخت/ شهید سیف الله روستازاده

 حسين جان، اي معني انسانيت در زمين و زمان، اي كه به ما درس دادي؛ درس خوب زيستن و خوب مردن، اي نور، اي روشني، اي چراغ فروزان بر مناره تاريخ همه عصرها و همه نسلها، امت تو و شاگردان مكتب تو از نزديك به تو لبيك مي‌گويند. مگر نه اين است كه تو بودي كه با راه حركت كمالي خود درس انسان بودن و انسان زيستن و انسان مردن آموختي؛ آري، ما آموختيم درس تو را و به سويت حركت كرديم تا به وصالت برسيم. /شهید محمد دوست‌محمدي

شهادت هديه اى است گرانبها از جانب خداوند تبارك وتعالى  براى بندگان  خالص  خود كه نصيب  هركس نمى شود. انسان بايد در راهى سير كند كه سعادتش درآن خط باشد و من سعادت  خويش را نمى يابم مگر در پيمودن خط خونين  سيدالشهداء كه راه تمام شهداى انقلاب اسلامى است. جهاد درراه خدا،گذشتن ازعلائق نفسانى و حسينى شدن است . /خلیل مجم قشمی

ما را از شهادت باكى  نيست  شهادت  مانند  مادرى  كه تنها  فرزندش را در آغوش مى كشد شهادت  فقط آرزوى  مسلمين است  شهادت قبله رفيع انسانيت است حالا مى فهمم لذت شهيد شدن را كه چه عشقى در ما به وجود ميآورد هر چند من لياقت آنرا ندارم كه شهيد شوم شهيد بايد حسين (ع ) باشد يعنى قلب وروحش از آن خداباشد. /قاسم خالقی

به خدا ،فاطمه مادر عزيز اسلام موقعى  كه  عزيزان  شما  سر بر خاك مى گذارند و در پايان  عمرشان  روى  به كربلا مى كنند فاطمه عزيز سر آنها را بدامن مى گيرد .پدر و مادر و برادرها و همه شما كه مى شنويد و آنهايى كه فرزندتان شهيد و يا مفقودالاثر شده اند گمان نكنيد كه در لحظه آخر عمر كسى بالاى سر آنها نيست چرا كه امام حسين با يارانش ، اباالفضل با دست قطع شده اش و همه هستند . /عباس درعلی بنی

سرور شهيدان  حضرت  حسين ابن على(ع) ميفرمايد: " اگر چه دنيا زبيا ودوست داشتنى می باشد و آدم  رابه طرف خود مي كشد اما خانه پاداش الهى خانه آخرت است و خيلى‌ از این  دنيا بالاتر ،،زبيا تر وعالي تر است. /حسن اعمی برنطین

ما راهى كه امام حسين (ع ) با يارانش  رفت مى رويم. امام حسين (ع) درصحراى كربلا جلو دشمن ايستاد ونگذاشت  دشمن  واردخاك  کربلا  شود. من هم مى‌خواهم راه امام ‌حسين را ادامه دهم و جلودشمن بايستم ونگذارم دشمن وارد خاك ‌ایران اسلامى بشود. /محمددادور قلائی

شهدا! به ما حسینی بودن را یاد بدهید، دیرگاهیست که ما جاماندیم ... .