شهید نعمت‌الله چهاردهی
تاریخ تولد: تیر ۱۳۴۲
تاریخ شهادت: ۲۳ آذر ۱۳۶۰
محل تولد: مازندران، ساری، بالاده
طول مدت حیات: ۱۸ سال
محل شهادت: گیلانغرب (شیاکو)
مزار شهید: گلزار روستای شهیدآباد


• شهید نعمت‌الله چهاردهی، تیرماه سال ۱۳۴۲ش در یک خانوده مذهبی در روستای بالاده از توابع شهرستان ساری چشم به جهان هستی گشود. نعمت‌الله پس از سپری نمودن دوران کودکی، در سن هفت سالگی به‌علت علاقه شدید خانواده‌اش به مسائل مذهبی، به مکتب‌خانه فرستاده شد. او چند سال مشغول فراگیری کتب مذهبی شد و دوره تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در روستای زاغمرز و شهیدآباد با موفقیت گذراند، بین سال‌های ۱۳۵۶ش و ۱۳۵۷ش که مصادف با اوج‌گیری تظاهرات ملت مبارز ایران علیه رژیم ظالم شاهنشاهی بود، نعمت‌الله در راهپیمایی‌ها علیه رژیم طاغوت شرکت می‌کرد. وی پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی، در مبارزه تبلیغاتی با منافقین نیز تلاش و پیگیری چشم‌گیری داشت. نعمت‌الله در طول زندگی با سختی‌های فراوانی دست و پنجه نرم کرده بود؛ اصالت مذهبی خانواده، داشتن روحیه ایثار و فداکاری و مقابله با دشواری‌ها از او مجاهدی سخت‌کوش ساخته بود. نعمت‌الله جهت ادای دین به اعتقاداتش و شهدا، در پاییز سال ۱۳۶۰ش عازم جبهه‌ نبرد رزمندگان اسلام با کفار بعثی شد و سرانجام در تاریخ بیست و سوم آذرماه سال ۱۳۶۰ هجری شمسی در جبهه گیلانغرب (شیاکو) در سن هجده سالگی به مقام عظمای شهادت نائل گردید. پیکر مطهر شهید نعمت‌الله چهاردهی پس از گذشت هشت ماه، در روستای شهیدآباد و در کنار سایر شهدا به خاک سپرده شد. آری! نعمت‌الله چهاردهی به شهادت رسید تا مصداق بارز بیانات مقام معظم رهبری، حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای (مدظله‌العالی) گردد که فرموده‌اند: «امروز، به فضل همین شهادت‌ها و به برکت خون شهدا، ملت ما، ملت سربلند و آبرومندی است و ملت‌ها آبرو و عزت را این‌گونه باید پیدا کنند... شهادت بالا‌ترین پاداش و مزد جهاد فی سبیل ‌الله است... شهدا، علاوه بر مقامات رفیع معنوی که زبان‌ها و قلم‌ها از توصیف آن و چشم و دل‌ها از مشاهده آن ناتوانند، مشعل‌دار پیروزی و استقلال ملتند و حق بزرگ آنان بر گردن ملت، بسی عظیم است... پرچم عروج انسان به بام معنویت که امروز در گوشه و کنار دنیا برافراشته می‌شود، درحقیقت پرچم امام ما و شهیدان اوست. آن‌ها زنده‌اند و روز به روز زنده‌تر خواهند شد... همه کسانی که در جنگ تحمیلی هشت ساله، چه با حضور خود یا فرزندان و عزیزانشان، حضور و فعالیتی داشته‌اند، مخصوصاً خانواده شهیدان عزیز و جانبازان و اسیران گرامی، باید بدانند که در امتحانی بزرگ شرکت کرده و در آن سربلند بیرون آمده‌اند. فرزندان شهدا بدانند که پدران آنان موجب شدند که اسلام در چشم شیطان‌ها و طاغوت‌های عالم ابهت پیدا کند... ایستادگی در مقابل دشمنان مقتدر و مسلط، زورگوی ظالم و پرروی گستاخ، کار بسیار بزرگ و باعظمتی است. این‌‌ همان کاری است که مردم ما کردند و عظمت ملت ما به‌خاطر همین شهادت جوانان شما و شجاعت فرزندانتان بود... من اکنون به پدران و مادران، همسران و فرزندان، خواهران و برادران و دیگر کسان شهدای عزیز و جانبازان و اسرا و مفقودین درود می‌فرستم و اعلام می‌کنم که آنان در رتبه و شأن معنوی، بلافاصله پشت سر عزیزان فداکار خویشند... هرچه داریم، به برکت جان‌فشانی‌ها و فداکاری‌هاست، به برکت روحیه شهادت‌طلبانه است. اساساً جهاد واقعی و شهادت در راه خدا، جز با مقدمه‌ای از اخلاص‌ها و توجه‌ها و جز با حرکت به سمت «انقطاع الی الله» حاصل نمی‌شود... شهید جانش را فروخته و در مقابل آن، بهشت و رضای الهی را گرفته است که بالا‌ترین دستاوردهاست. به شهادت در راه خدا، از این منظر نگاه کنیم. شهادت، مرگ انسان‌های زیرک و هوشیار است که نمی‌گذارند این جان، مفت از دستشان برود و در مقابل، چیزی عایدشان نشود... فداکاری شهیدان و گذشت خانواده‌ها و حضور رزمندگان ما بود که ابرهای تیره و تار آن روزگار دشوار را از افق زندگی این ملت زدود. اگر مجاهدت فداکارانه جوانان این مرز و بوم که به این شهادت‌ها منتهی شده است نمی‌بود، همه روزهای این ملت، در زیر چتر سیاه ظلم و تجاوز و دخالت دشمنان اسلام و ایران، به شب‌های تار بدل می‌گشت.»
فرازی از وصیت‌نامه شهید:
«... از دیدگاه الهی انسان می‌بایست در قبال دو طرز تفکر حق و باطل از خود عکس‌العمل نشان دهد وگرنه به انسانیت خویش واقف نیست زیرا ما هستیم که می‌رویم تا به مستضعفین جهان فردا بگوییم زندگی در رفتن است نه مقصد رسیدن چرا که مقصد پایان زندگی است و همگی یک‌سان به مرگ می‌رسند...»